شناسه خبر: 94596 منتشر شده در مورخ: 1399/01/05 ساعت: 10:47 گروه: اجتماعی
نوروز که کام همه ایرانیان را با آمدنش شیرین می‌کند یکی از اصیلترین مراسم ایرانیان به شمار می‌رود که در آن پخت خوراکی‌هایی سنتی از دیرباز تاکنون مرسوم است.

به گزارش یزدی نیوزیکی از ویژگی‌های نوروز که جلای ویژه‌ای به آن بخشیده است، شور و هیاهوی پخت و پز خوراکی‌های سنتی و اصیلی این ایام  است.

 
ایرانیان باستان این خوراکی‌های مختلف و اصیل را برای قرار دادن سر سفره نوروز فراهم می‌کردند و علاوه بر تهیه آن برای سفره نوروز، پخت و تهیه آن‌ها در ایام تعطیلات فروردین نیز مرسوم بوده است.
 
پخت این خوراکی‎ها امروزه نیز در بسیاری از شهرها به شیوه‌های جدیدتر مرسوم است و بعضاً از شیوه سنتی به مدرن تبدیل شده اما همچنان یزدی‌ها این خوراکیها را در ایام نوروز تهیه می‌کنند و بر سفره‌های این روزهایشان خوراکی هایی رنگین تری می گذارند.
 
یکی از این خوراکی‌های سنتی «نان شیر» بوده است که زنان ایرانی برای تهیه آن ابتدا آرد گندم را خدا کرده و سپس مانند نان سنتی پتکین بر سینی بزرگی ورز می دادند و با دانه گیاه خرفه، آن را تزئیین و در ادامه پیچیده و به تنور می‌چسباندند تا نان شیر آماده شود.
 
  «کماچ شیرین» نوعی نان شیرینی است و مواد آن مخلوطی از آرد گندم، شکر، روغن، اندکی مغز بادام، گردو، پودر هل و گلاب است و مانند کیک همزمان با تهیه خوراکی‌های سنتی در دیگ‌های کوچک تهیه می‌کنند.
 
«نان پیه پیاز» از پیاز سرخ شده در پیه گوسفند و پودر دارچین و ترکیب آن با خمیر، به صورت دو لایه آماده و به تنور می‌چسباندند تا نان آماده شود.
 
یکی از دیگر خوراکی‌های دیگری که در این ایام، پخت آن مرسوم بوده، «حلوای سن» است که از مقداری جوانه گندم خشک شده و آسیاب شده، مغز بادام، رازیانه و مغز گردو تهیه می‌شود.
 
برای تهیه این خوراکی، مقداری خرمای سیاه خشک خیس خورده را نیز اماده می کردند، سپس در روغن، آرد مواد مذکور را می ریختند تا کمی سرخ شود و در ادامه کمی آب و خرما را به آن اضافه می‌کردند و آنقدر مخلوط را به هم می‌زنند تا خوراکی مذکور آماده شود.
 
«حلوای شکر» نیز یکی از دیگر این غذاهاست که از مغز بادام سرخ شده و آرد گندم، آب، شکر، پودر هل و گلاب تهیه می‌شود.
 
از دیگر شیرینی‌های ایرانیان باستان در ایام نوروز، «سیروگ» یا به زبان امروزی نان «سروک» که نانی روغنی از آرد گندم است و  در روغن کنجد سرخ شده و در مخلوط شکر و هل قرار می‌دادند.
 
«سیروسداب» هم نوعی شیرینی باستانی است که البته همچنان در بین زرتشتیان پخت می‌شود و این شیرینی نیز از مقداری برگ سداب تازه با چند عدد سیر و کمی برگ سبز نعناع که در هاون کوبیده و در روغت سرخ شده است، تهیه می‌شود؛ به طوری که به آن ادویه می‌افزایند و پس از آن مقداری سرکه را به ترکیب در ماهیتابه اضافه کرده و این مخلوط سرخ شده را روی کمی نان تنوری می‌ریزند و طی مراسمی همراه با اوستاخوانی آن را استفاده می‌کنند.
 
«آش رشته» و «آش هفت دونار» مخلوطی از باقلا، عدس، ماش، لوبیا، نخود، گندم و جو نیز از آش‌های مرسوم این ایام است.
 
 
منبع:ایسنا یزد
google-buzz twitter digg facebook linkedin
کلید واژه
 
نظرات | 0 نظر
captcha
Page Generated in 0/1304 sec